* MEAW *

(จริงๆเริ่มเขียนเอนทรี่นี้แต่เป็นเดือนแล้วเลยไม่ค่อยทันเหตุการณ์

ตอนนี้อ่านเล่มแปดแล้ว)

.

ด้วยความค้างคาจากเล่มที่แล้ว อ่านเล่มนี้จบเร็วมาก

อย่างที่เขียนไว้ในเอนทรี่ที่แล้ว

ชอบช่วงนี้มากเพราะได้เห็นความคิด ได้รู้จักอุซายะคุงมากขึ้น ฟุๆๆๆๆ

.

 

((ไม่เกี่ยวกัน. . .แต่ตอนนี้นั่งดูพ่อบ้านอยู่

ดันนะซามะแรดมากกกกกกกกกกกกกกกก อยากตบจริงๆ)

.

ข้างล่างเป็นสรุปเรื่องและความเห็นค่ะ

ระวังสปอยล์

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

================================

เล่มห้าเล่มหกเป็นเรื่องต่อกัน 

ความรู้สึกคือหลายๆด้านออกมาเคลื่อนไหวแล้ว

(แอบเขียนยากแฮะ สับสน. . . บอกก่อนว่าเขียนเรื่องย่อได้ยาวมาก)

เล่มห้าเริ่มเรื่องคือ โรจจิ เดทที่อิเคะกับสาวๆเป็นขโยง
ที่หน้ามีพันแผลเต็มไปหมด แต่ก็ยังซัดโจรวิ่งราวซะแย่
เท่แต่เรื่องผู้หญิงนี่ไม่ไหว ขำมาก
ที่มาของแผลของโรจจิคือ เมื่อวันก่อนเพิ่งไปชกกับชิสึจังมา
เพราะเมื่อเล่มก่อนๆมีตอนนึงที่ลูกทีมของรจจิมาอาละวาดในโตเกียว
แล้วโดนชิสึจังอัดเจ็บหนักเข้าโรงบาล  ก็เลยมาหา
รู้ว่าลูกทีมเข้ามาอาละวาดตามใจ แต่ตัวเองก็อยู่ในสถานะแบบนี้
แล้วก็รู้สึกว่าชิสึจังเล่นแรงไป(เข้าโรงบาลกันหมด)
แล้วก็สนใจเพราะทุกคนบอกว่าชิสึจังเก่งมาก
ชิสึจังก็ชกไปสี่หมัด จนหมัดที่ห้าถึงสลบ
(เหวออมากอ่ะ อ่านตอนนี้ โรจจิเข้าข่ายเหนือคนได้)

อันนี้คือชิสึจังเล่าให้ทอมซังฟังตอนกินข้่าวด้วยกัน
แล้วระหว่างที่นั่งกินข้าวกันอยู่นั้นก็มีเด็กผู้หญิงคนนึงมาเกาะกระจก
พอออกไปเจอ เด็กคนนั้นก็พูดว่า ตายซะ แล้วก็เอาที่ช็อตไฟฟ้ามาช็อตชิสึจัง
ชิสึจังก็หิ้วเด็กผู้หญิงคนนั้นไปหาชินระ
แต่ยังไม่ทันไดุ้คุยไร เด็กคนนั้นก็เป็นไข้สูงเลยปฐมพยาบาลกัน

ในแช็ตบาคิวร่า ก็เตือนมิคาโดะว่าช่วงนี้ดาลาสจะอันตราย ให้ระวังตัว

ทางพวกแก๊งของรจจิ ก็โดนลอบทำร้าย มีทั้งพวกคนที่ไม่เกี่ยวด้วยโดยตรงด้วย
คนที่ทำร้ายอ้างตัวว่าเป็นดาลาส  รจจิก็เลยประกาศว่าจะไม่ให้อภัย

ทางฝั่งเซลตี้ก็ไปคุยงานกับคุณชิกิ
ทางชิกิขอว่า ถ้ารู้ข่าวเกี่ยวกับ โยโดกิริ จินไน ให้บอกด้วย
(จินไนเป็นประธานบริษัทดาราที่รุริเคยอยู่ด้วยก่อนย้ายไปอยู่สังกัดเดียวกับคาสุกะ
ตอนนี้หายตัวไปอยู่)
งานอีกอย่างคือให้คุ้มกันเด็กผู้หญิง ชื่อ อาวาคุสุ อากาเนะ
เป็นหลานของหัวหน้าอาวาคุสุไค  ตอนนี้กำลังหนีออกจากบ้านอยู่
แล้วระหว่างทางที่เซลตี้กลับบ้านก็โดนโจมตีจนล้มลงไปกับพื้นถนน

ทางด้านมิคาโดะ ก็ไปโรงเรียนตอนวันหยุดเพื่อคุยเรื่องทัศนศึกษา
อันริก็ไปด้วย  แล้วอาโอบะก็โผล่มา ชวนให้ไปเที่ยวกันพรุ่งนี้
เพราะคราวก่อนที่ขอให้พาแนะนำอิเคะต้องล้มไปกลางทาง
มิคาโดะปฎิเสธไปตอนแรกเพราะนึกถึงคำเตือนของบาคิวร่าในแช็ต
แต่อาโอบะมันฉลาด บอกไปว่า งั้นไปกับรุ่นพี่อันริสองคนก็ได้
มีหรือมิคาโดะจะยอม (แต่อันริไม่รู้ตัวเลยว่าโดนจีบอยู่)

หลังจากนั้่นมิคาโดะก็รู้ข่าวจากในแช็ตว่าดัลลาสไปอาละวาดไว้
ทีมโทรามารุเลยจะมาหาเรื่อง

ทางด้านรัสเซีย ที่ทำงานเก่าของพวกไซมอน
ก็มีเรื่องว่ามีคนในสังกัดสองคนหนี  โดยเอาของของบริษัทไปด้วย
สองคนนั้นคือ เวโรน่ากับ สโรน
ตอนนี้อยู่ญี่ปุ่นก็มีคนมาจ้าง ให้ัลักพาตัวอาคาเนะ
ก็เลยไปจัดการเซลตี้ก่อนเพราะฟังมาว่าถูกจ้่างให้เป็นบอดี้การ์ด
(นึกว่าเซลตี้เสร็จไปแล้วเพราะหัวหลุด)
แล้วก็มีอีกงานคือให้ทำร้่ายอันริ
ตอนกลางคืนเวโรน่าก็บุกไปแทงอันริ
หลังจากที่สู้กันไปได้ซักพักเวลโรน่าก็ล่าถอยไป
เซลตี้ก็มาหาอันริแล้วก็พาไปที่อพาร์ตเมนต์ตัวเอง
แต่ตัวเซลตี้เองออกไปอีกรอบเลยคลาดกับอาคาเนะอย่างน่าเสียดาย

ทางด้านอุซายะก็ไปเช่าห้องในเน็ตคาเฟ่อยู่
แล้วก็โทรไปหามิคาโดะคุยเรื่องดัลลาสกัน
อิซายะแสดงความเห็นว่าดัลลาสไม่มีกฎของมัน เป็นเรื่องปกติที่มีทั้งคนดีและไม่ดี
แต่ตัวมิคาโดะก็บอกว่าอยากจะหยุดเหตุการณ์ให้ได้
แล้วอิซายะก็ทักว่าจริงๆตอนนี้กำลังตื่นเต้นอยู่ใช่มั๊ย
ถึงมิคาโดะจะบอกว่าตัวเองต้องรับผิดชอบในฐานะผู้ก่อตั้ง
แต่ที่กลัวจริงๆแล้วคือกลัวโดนดัลลาสที่กำลังเปลี่ยนน่ะทิ้งใช่มั๊ย
แล้วก็บอกว่าเธอเป็นคนดี เรื่องร้ายๆก็ไม่เคยทำเหล้าุบุหรี่ก็ไม่เคยแตะใช่มั๊ย
แค่หลงไหลในเรืองที่ต่างไปจากชีวิตประจำวัน
เลยรู้สึกเป็นห่วงมิคาโดะ ถ้ามีอะไรก็ปรึกษาได้
มิคาโดะเลยรู้สึกว่าอิซายะซังเป็นคนดีไปแล้ว

. . .หมดไฟกลางคัน ขอไว้แค่นี้

(เลวจริง)

============================= 

ฮ่ะๆๆๆ รจจิโผล่มาแล้วววววววว เห็นในพิกซีฟมานานและ

ชอบๆ เฟมินิสต์มาก เหมือนจะบ้าๆ แต่เท่แฮะ

เป็นพวกคุยรู้เรื่อง (ยกเว้นเรื่องเกี่ยวกับผู้หญิง)

ที่สุดๆคือคนอะไรอึดได้อึดดี โดนชิสึจังอัดไป5หมัดถึงเพิ่งจะสลบ

วันต่อมาก็ยังออกมาวิ่งเล่นกับสาวๆได้อีก

 .

อาคาเนะจังก็โผล่มาแล้ว

มาคิดดูแล้วก็สุดยอดนะ จะมีใครมาพูด"ตายซะ"กับชิสึจังได้อีก

ชิสึจังนี่ต้นตามคำพูดของชินระ

โดนที่ช็อตไฟฟ้าที่ดัดแปลงให้แรงแล้วยังแค่ "อ๊ะ เจ็บ"นี่ก็นะ ยิ่งไม่ใช่คนไปทุกทีละ

พออยู่ด้วยกันแล้ว. . . อยากจะบอกว่าชิสึจังดูใจดีมากๆ(บวกกับดูโลลิ)

ช็อคกับภาพประกอบรอยยิ้มพิมใจของชิสึจัง. . . แบบว่า นีมันครายยยยยยย

แต่จะว่าไปชิสึจังอดทนได้มากขึ้นจริงๆ ตอนหนีการไล่ตามก็ไม่ได้สู้กลับซักนิด

(ถึงอุซายะจะว่าว่าเป็นการพัฒนาถอยหลังในฐานะสัตว์ประหลาดก็เหอะ)

.

อ้าวๆ อาโอบะคุงก็จะจีบอันริเรอะ แถมพูดอะไรออกมาได้ง่ายๆ(ทำให้นึกถึงใครบางคน)

 .

ทางกลุ่มรัสเซียก็มีความเคลี่ยนไหวละ

ตอนอ่านเล่มสี่ตอนแรกพูดเหมือนสองคนที่เอกอร์มาตามคือสองคนที่รัสเซียซูชิ

อืมมม เวโรน่ากับสคอร์น จริงๆก็เป็นคอมบิที่ดีนะ

สคอร์น ไม่ไหวละ โง่ แต่อ่านแล้วขำให้อภัย

เวโรน่าก็รู้ไปหมดทุกอย่าง แต่ทำไมพูดญี่ปุ่นไม่เก่ง(จริงๆเก่งแต่ใช้คำประหลาด)

บอกว่าการพูดภาษาท้องถิ่นนั้นทำให้กลมกลืนไปได้ เป็นพื้นฐานการทำงาน

แต่ว่าหน้าตาฝรั่งแบบนั้น ถึงบอกว่าเป็นคนญี่ปุ่นก็ไม่เชื่อหรอกค่ะ

.

ความรู้สึกของเวโรน่าต่ออันริและเซลตี้คือความตื่นเต่นที่ได้สู้เต็มที่กับอะไรที่เก่งๆ

แต่ความรู้สึกต่อชิสึจังคงพิเศษออกไป เพราะชิสึจังยังเป็นมนุษย์อยู่

มนุษย์ที่เวโรน่าเห็นว่าเปราะบางมาตั้งแต่ฆ่าคนครั้งแรก

. . . ถึงจะเป็นแนวศัตรูกัน แต่คู่ธรรมดาแล้วก็แอบชอบคู่นี้ไปแล้ว

ซีนที่สู้กันก็ จากคำพูดของชิสึจังทำให้รู้ด้วยว่าต่อให้โกรธยังไงก็ไม่ชกผู้หญิง

(แต่ได้ข่าวว่าเตะรถใส่เค้าเอย ขวางมอไซค์ใส่เอย)

.

อุซายะดูจะหงอยๆ เพราะตามเรื่องราวไม่ทันตอนช่วงเรื่องของเซลตี้

แถมตอนที่เค้าจัดปาร์ตี้หม้อไฟก็ไม่มีใครชวน (ก็น่าอยู่หรอกนะ)

เหมือนงอนๆ ฮ่ะๆๆ อารมณ์แบบฉันเป็นคนนอกวงก็ได้

แต่เจ้าตัวก็รู้ตัวถึงความรู้สึกของตัวเองดี

.

แล้วก็มีพูดถึงปาลคูลแล้ว(ไม่รู้ว่าเขียนภาษาไทยว่าไง)

ว่าเป็นศาสตร์ที่อุซายะใช้ ถ้าสนใจลองปรึกษาอาจารย์วิกินะ

.

แต่ว่านะ. . .เริ่มเคลื่อนไหวอีกแล้ววววววววววว

ดึงอาคาเนะจังเข้ามา เดี๋ยวก็โดนอาวาคุสึไคจัดการหรอกนี่

(แล้วเราก็แอบจิ้นคุณชิกิอุซายะไปเรียบร้อยแล้ว

ไม่ใช่แอบจิ้นอ่ะ เตรียมเสพโดเต็มที่

เริ่มเบื่อชิสึอิซาละ. . . จริงๆเราแค่ชอบอิซาอยู่ทางขวา

จะมิคาโดะอิซา คาสึกะอิซาก็ยังได้ถ้าเรื่องโอเค

อาคาชิกิก็อร่อย. . . อ๊ะ วงเล็บยาวมาก)

แถมจะจับปลาหลายมือเอาทั้งเรื่องมิคาโดะ ทั้งเรื่องชิสึจัง

แล้วก็โดนเอาจนได้ท้ายเล่มหก แอบเหนือคาด. . .ทำไมเป็นจินไน  

ตอนเปิดเจอรูปนี่ช็อคไปหลายวิ

.

รูปท้ายเล่มเป็นนามิเอะหน้าตาหงุดหงิดพร้อมหม้อไฟรอุซายะคุง

ฮ่ะ คู่นี้ก็ชอบบบบแบบว่าเย็นใส่กัน

(จริงๆ อิซายะอารมณ์แบบเล่นด้วยหน่อยๆ)